Het Nieuwsblad - 8 Sepember 2008
Trouwers ontevreden over huwelijkscadeaus
Maar liefst 86 procent van de gehuwden is niet te spreken over de geschenken die ze ontvangen. Dat blijkt uit Brits onderzoek. De beste manier om daar komaf mee te maken is geld vragen.
De top vijf van gehate geschenken zijn badjassen, peper- en zoutstellen, kandelaars, fotolijstjes en borden met je naam erop. Veel liever dan dat zouden de Britten geld of cadeaubonnen krijgen.
Volgens huwelijksplanner Roula Stoelen hoef je je tegenwoordig niet meer te schamen om op de uitnodiging om geld te vragen. 'De meeste koppels wonen al samen en hebben al het één en ander bijeengesprokkeld. De tijd dat je moest trouwen om uit huis te vluchten is voorbij. Een envelopje met geld en een gelukwens komt dus beter van pas. Dat hoeft niet onpersoonlijk te zijn. Je kunt bijvoorbeeld een mooie doos maken met foto's van de bestemming van de huwelijksreis als je daarvoor wil sparen.'
Etiquettespecialist Kevin Strubbe heeft geen enkel bezwaar tegen geld vragen, maar er zijn wel valkuilen. 'Vaak zie je dat koppels die geld vragen, vergeten om achteraf een bedankje te sturen. De regels rond huwelijksgeschenken veranderen heel snel, maar dat bedankje hoort er nog altijd bij.'
'Het koppel mag ook niet vergeten te vertellen waaraan ze het geld willen uitgeven. Mensen hebben niet graag de idee dat ze enkel de pensioenrekening spekken. Vertel dat je spaart voor een nieuwe keuken, een zwembad of de huwelijksreis.'
Ook voor de gasten zijn er valkuilen. 'Hang niet de flauwe plezante uit', zegt Stoelen. 'Om toch origineel te zijn, verpakken mensen geld op allerlei manieren. Ik heb al vanalles gezien, zoals geld in betonblokken. Daar maak je mensen niet gelukkig mee. Het is te zwaar om te verplaatsen en je krijgt het er nooit goed uit.'
Krijg je dan toch nog die afzichtelijke vaas, doe dan niet alsof je die hebt laten vallen. 'Tegenwoordig kun je best aan tante Germaine vertellen dat je haar vaas aan je broer hebt gegeven, die daar veel gelukkiger mee was dan jij. Dat is beter dan hem in de kelder te zetten en per ongeluk vijf jaar later aan haar dochter geven', zegt Strubbe.
Roula Stoelen is te spreken over de veranderde zeden. 'Zelf kreeg is destijds een koperen paraplubak in de vorm van een paraplu, samen met een koperen bol als asbak. Dat terwijl we niet roken. Die dingen nemen veel plaats in, ze staan nu op zolder.'
Eline Strik
(C) 2005 - Alle rechten voorbehouden